gesubsidieerde rechtsbijstand
Toont alle 7 resultaten
Collectieve acties zijn een belangrijke wijze om inbreuken op collectieve belangen aan de kaak te stellen en om massaschades af te handelen. Collectieve schadevergoedingsclaims (class actions) bestonden al lang in verschillende andere landen, zoals in de Verenigde Staten, Australië en Canada. Sinds de invoering van de WAMCA in 2020 zijn ook in Nederland collectieve acties ter verkrijging van schadevergoeding mogelijk. Deze collectieve acties brengen veel kosten met zich mee. Onderzocht is op welke wijze collectieve acties gefinancierd kunnen worden en of het wenselijk is een processenfonds in te voeren, zoals dit ook in een aantal andere landen bestaat. 
Er dreigen tekorten aan sociaal advocaten. Zij zijn noodzakelijk voor het borgen van het grondwettelijk recht op rechtsbijstand voor een grote groep mensen, en daarmee onderdeel van het fundament van onze rechtsstaat. Maar we zien dat sociale advocatuur krimpt, vergrijst en versnippert. Is sprake van een sterfhuisconstructie? Waar komen de sociaal advocaten die we nodig hebben vandaan en hoe zorgen we voor duurzame instroom van jonge sociaal advocaten? 
In dit artikel worden de dynamieken in het stelsel van gesubsidieerde rechtsbijstand onderzocht, sinds het ‘Zwarte Nummer’ van Ars Aequi in 1970 de leemte in de rechtshulp agendeerde. De auteur schetst deze dynamieken die leidden tot verbreding of versmalling van de toegang tot gesubsidieerde rechtsbijstand voor rechtzoekenden, zoals het verdwijnen van de rechtshulpbeweging, de wisselende waardering van het stelsel en de sociale advocatuur en de vele systeemdiscussies. Daarmee beoogt zij inzichten te brengen voor een stelsel dat hierop kan anticiperen. 
Vraag naar en aanbod van rechtsbijstand is voortdurend in beweging. Uit, mede in opdracht van de Raad voor Rechtsbijstand uitgevoerd, onderzoek blijkt dat een tekort aan de aanbodzijde dreigt. Met inzet van de meer recent ontwikkelde matching-service lukt het op dit moment nog om beschikbaar aanbod te koppelen aan de vraag. De Raad voor Rechtsbijstand werkt ondertussen samen met het stelselverantwoordelijke ministerie en andere ketenpartners verder aan mogelijke oplossingsrichtingen om het tij te keren. Binnen de grenzen van de eigen mogelijkheden zet de Raad voor Rechtsbijstand zich in om (financiële) drempels te slechten voor startende sociaal advocaten en de kantoren waar zij werkzaam zijn. 
In deze bijdrage zetten wij uiteen waarom gesubsidieerde rechtsbijstand (‘rechtshulp’) nodig is naast marktalternatieven zoals rechtsbijstandsverzekeringen en resultaatsafhankelijke beloningen. We betogen dat rechtsbijstand primair voor ‘maatschappelijk wenselijke vorderingen’ bedoeld is, waarbij de ‘inkomenstoets’ niet doorslaggevend is. We bespreken de vraag wie rechtsbijstand moet kunnen aanbieden en hoe de vergoeding vormgegeven kan worden. We concluderen dat investeringen in rechtsbijstand de kosten waard zijn. 
Het dalende aandeel jonge juristen in de sociale advocatuur draagt bij aan een groeiende leemte in de gesubsidieerde rechtsbijstand. Recente initiatieven om rechtenstudenten wél met de sociale advocatuur in aanraking te brengen, zijn bedoeld om dat tij te keren. Vanuit het perspectief van rechtenstudenten en juristen aan het begin van hun loopbaan ontwikkel ik een sociaalpsychologische analyse van de vraag in hoeverre sociale advocatuur voor hen überhaupt als reële keuze in beeld kan komen, en bespreek ik hoe drie niet‑financiële factoren die psychologische toegankelijkheid beïnvloeden. Aan de hand van de vragen ‘sociale advocatuur: wat is dat eigenlijk, hoor ik hierbij, en wat kan ik ermee?’ richt ik mij daarbij op de volgende factoren: de aansluiting van sociale advocatuur bij beelden van wat een jurist is en doet; de perceptie van ‘sociale advocaten’ als sterk moreel geprofileerde groep; en opleidingsdenken rond de eerste baan. Voor elk van deze factoren bespreek ik welke drempels zij opwerpen en hoe daarmee kan worden omgegaan in initiatieven voor rechtenstudenten en startende juristen. Het artikel sluit af met implicaties voor rechtenopleidingen, waar de loopbaanoriëntatie vooral wordt gevormd, en voor initiatieven en communicatie rond sociale advocatuur die kunnen aansluiten bij wat voor rechtenstudenten en jonge juristen telt. 
Van de activistische ‘advokatenkollektieven’ in de jaren zeventig tot de bittere noodzaak van vandaag: de sociale advocatuur vecht voor betere toegang tot het recht voor rechtzoekende burgers. Deze strijd is onlosmakelijk verbonden met de VSAN (voorheen de Vereniging Sociale Advokatuur Nederland). Nu de instroom in de sociale advocatuur opdroogt, klinkt de noodklok luider dan ooit. Dit artikel behandelt het ontstaan van de VSAN en de rol van de VSAN in de strijd van de sociale advocatuur vanaf de jaren negentig. Het artikel rondt af met een nadrukkelijke onderstreping van de voortdurende urgentie van de VSAN. Toont alle 7 resultaten
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties
- Maandblad
- KwartaalSignaal
- Juridische podcasts
- Weblogs
- Boeken
- Digitale collecties